dat wat overblijft en verspil me niet

Voor Food Film Fest nodigde VELD collectief me uit te reageren op de film 'New Pigs on the Block' van Jimmy Kets. De manier waarop de varkens en hun leven zijn vastgelegd, maakte een diepe indruk op mij. Middels de verstilling verandert je perceptie van de wijze waarop niet-menselijke dieren hun omgeving ervaren. Want hoe langer je kijkt, en hoe langer je luistert, hoe meer je in staat bent je in deze varkens te verplaatsen en hoe dichter je bij hun belevingswereld lijkt te komen. Plots merk je op wat voor impact menselijke geluiden zoals inparkerende auto's en de tikjes van stroomdraden hebben op de leefwereld van deze dieren. Tegelijkertijd lijken rust en verstoring onvermijdelijk samen te gaan, zoals dier en mens ook onontkoombaar deel van elkaars leven uitmaken. Een prachtige reportage dat aanzet tot deken over nieuwe vormen van afvalverwerking, voedselproductie en samenleven.

Voor mijn artistieke interventie liet ik me inspireren door de materialen en de beeldtaal uit de film. Voor het eerste onderdeel wandelde het publiek over een pad tussen de bomen. Het perfecte wroetende-varkens-tussen-de-gevallen-blaadjes-paadje! Langs dit pad stonden witte emmers verspreid, die in de film worden gebruikt om het voedselafval naar de varkens te brengen. Op de bodem van de emmers waren korte regels tekst te lezen - gevormd uit appel- en wortelschillen! Zij die luisterden, hoorden de stemmen van de varkens en het voedselafval.

Het tweede onderdeel bestond uit de vertoning van de film waarvoor ik de aankleding van de ruimte verzorgde. Ik heb geprobeerd de yurt een stal-achtige uitstraling te geven door de verkleinde doorgang en het gebruik van stro(balen) waarop het publiek kon plaatsnemen.

Voor het derde onderdeel maakte ik een kleine varkensstal van oude pallets en resthout, eentje die de varkens in de film bewonen. Ik wilde hier graag een poëtische laag aan toevoegen, dus schreef ik een tekst vanuit het varkensperspectief die op twee platen aan de binnenkant van het stalletje te lezen was. Thema's als de sensitiviteit en zintuiglijkheid van het varken, diens ervaring van diens leefomgeving en diens relatie ten opzichte van de mens worden hiering behandeld.

Een belangrijk element aan dit werk is het feit dat het publiek werd aangespoord het perspectief van het varken letterlijk en figuurlijk aan te nemen. De toeschouwer zal de stal op handen en knieën moeten betreden om het varken te kunnen 'begrijpen'.

Nadat de film was afgelopen, stapten we via de kleine doorgang van de yurt naar buiten. Tot mijn grote verbazing bleek het te sneeuwen! Een betere timing bestond niet: de film eindigt namelijk met een shot van de plek waar ooit de stal van de varkens stond - en het sneeuwt. Film en realiteit vallen samen. Het stalletje beschermt ons tegen de kou.

Met grote dank aan VELD collectief (Lotte d'Ailly, Inès Buter, Rina Hellinga en Liz de Vries) voor de uitnodiging, het vertrouwen, enthousiasme en de ondersteuning tijdens de productie van het werk; speciale dank aan Evanne Stiekema voor het introduceren van mijn werk en begeleiden van het publiek; dank aan Joy de Vegt en Koen Kievits voor de foto's en aan iedereen die Food Film Fest mogelijk maakte.