achterlatend

'Een golvende zee van groen gras. Met elke zucht van de wind vallen de sprieten voorover. De aarde wordt blootgelegd. Haar hoofdhuid wordt zichtbaar. Ik volg de paden. En merk op dat het gras ook anderen de weg wijst. Een haas. Een witte kat. Een ekster. Het gras zelf volgt de route van de molshopen. Hopen verrijzen en hoop verrijst. Het groen buigt mee, onverstoord. Ik voel me welkom en nederig.'

Mijn aanwezigheid in het landschap is me duidelijk geworden. In dit videowerk probeer ik de afdruk die mijn lichaam in het gras heeft achtergelaten te laten verdwijnen door de grassprietjes terug omhoog te strijken.